27-05-15

Gouden ochtend met een piepklein zwart randje

Afgelopen zondag, 1e Pinksterdag. De weersvoorspellingen beloofden veel moois, wat voor mij een reden was om de wekker te zetten op 04:30 uur. Om 05:15 was ik bij ingang Panneland van de Amsterdamse Waterleidingduinen, en zowaar, mijn maatje voor deze ochtend was er ook al.

En wat voor ochtend was het !! Ochtendnevel, windstil, vorst aan de grond. Je wist gewoon niet waar het eerste te kijken en te fotograferen..... toen het zonnetje ook nog op kwam werd het buitenaards mooi. 

In het eerste zonlicht vielen meteen Libellen en Juffers op, hun lijfjes vol dauwdruppels, nog te koud om weg te vliegen, en dus een gemakkelijk onderwerp om te fotograferen.
Onderstaand een kleine selectie.

Viervleklibellen kregen een gouden gloed

Azuurwaterjuffers krijgen soms een bizar uiterlijk met al die waterdruppeltjes op hun lijfjes.

Als de mist verdwenen is, zien we ook veel Icarusblauwtjes. Ook zij warmen zich op in de heerlijke ochtendzon.

Ze vallen bijna niet op, deze strekspinnen.

En nu hoor ik jullie denken, "en dat zwarte randje dan?"

Tsja, de landschapsfoto's die ochtend heb ik gemaakt met mijn nieuwe camera. Ze moeten prachtig geweest zijn. Alleen ...... mijn nieuwe camera, alhoewel van 't zelfde merk en type als mijn andere camera, werkt toch net ietsje anders met overzetten van de foto's naar de PC. Dat is dus volledig mislukt, en helaas heb ik de foto's dus van mijn camera gewist voordat ze op mijn PC stonden. Goh, ik heb echt wel even gebaald. Maar gelukkig is het nu gebeurd, een wijze les, die me tijdens onze aanstaande vakantie naar Noorwegen dus niet meer zal overkomen!!

Om jullie toch een kleine indruk te geven van het landschap, hieronder een collage van foto's die ik van mijn maatje Richard heb gekregen.

Hoe dan ook, dit was een fraaie ochtend, het vroege opstaan meer dan waard, doe mij er nog maar een paar zo.

***

12-05-15

Workshop Straatfotografie

Alvorens een aantal blogjes over de afgelopen lente-periode te gaan schrijven, even iets heel anders. Ik vind het altijd leuk om eens een nieuwe uitdaging te proberen op fotografie-gebied. Toen ik een uitnodiging kreeg voor een workshop straatfotografie, had ik meteen zo iets van "ja, dat ga ik doen".

En niet zo maar straatfotografie, maar in de trend van Vivian Maier. Voor wie het niet weet, hier beknopt wat informatie over haar: 

Vivian Dorothea Maier (New York, 1 februari 1926 - Chicago, 21 april 2009) was een Amerikaanse straatfotografe. Zij werd geboren in New York maar bracht een groot deel van haar jeugd in Frankrijk door. Na haar terugkeer naar de Verenigde Staten werkte Maier eerst in New York maar vanaf 1956 gedurende veertig jaar voornamelijk in Chicago. Daar werkte zij meestal als nanny. De kinderen waar Vivian Maier op paste beschrijven haar als een filmcriticus, een socialiste, een feministe, een vertel-gewoon-hoe-het-is type. Ze droeg vaak een mannenjas, mannenschoenen en een flinke hoed. Ze had bijna altijd een camera bij zich.

In die jaren nam ze meer dan 150.000 foto's, voornamelijk van mensen en de architectuur van New York, Chicago en Los Angeles. Maar zij reisde rond 1960 ook naar andere delen van de wereld.

Maiers werk bleef tijdens haar leven onbekend en veel van haar fotorolletjes bleven onontwikkeld. Kort voor haar dood werden enige dozen met daarin haar bezittingen gekocht op een veiling. Een historicus en verzamelaar uit Chicago, John Maloof, onderzocht de foto's en begon scans van Maier's fotografische negatieven vanaf 2009 op het web te publiceren. Hierop volgden al snel positieve kritieken en ontstond er verdere interesse in haar werk. Maiers foto's zijn tentoongesteld in de Verenigde Staten, Europa en Azië en zijn in vele artikelen in de gehele wereld besproken. Over haar leven en werk zijn de laatste jaren boeken geschreven en documentaires gemaakt.

(bron: Wikipedia)

Vivian Maier had een camera waar ze van boven af in kon kijken. Zo kon ze ongemerkt foto's maken. Wij deelnemers aan de workshop hebben zo'n camera niet. Maar met een kantelbaar display en daarbij "schieten" vanaf borsthoogte kom je een heel eind.
Enfin, genoeg inleiding, onderstaand laat ik wat resultaten zien. 


Fietsers in het Vondelpark. 
Het "mee trekken" is nog best lastig en moet nog wel wat meer geoefend worden.

Girls talk in het Vondelpark

Max Euweplein


Eerst een foto van wat grotere afstand, en steeds een beetje dichter bij.
Leidseplein.

Entertainment op het Leidseplein.

Even wat eten, Leidsestraat.

Wachten op de tram, Leidseplein.

Reizigers, Centraal station.


Mindervaliden, voetgangerspontje IJ.

Vivian Maier maakte vaak foto's van haarzelf spiegelend in een raam. 
Bij de Starbucks maken wij een groepsfoto op deze manier. 
Dikke lol en de mensen binnen bij Starbucks voelden zich wel bekeken.

Ook in de trend van Vivian Maier heb ik de foto's omgezet naar zwart-wit, wat bij straatfotografie het beeld soms wel rustiger maakt. En zoals ook zij vaak deed, heb ik de foto's vierkant gemaakt.

Het was bijzonder leuk om te doen. Zelf vond ik het wel lastig om met de camera op borsthoogte in het display te kijken, ik vind de zoeker toch makkelijker. 

***